حمل لگن و کاربرد آن / Hip Carry

پرسش : حمل لگن در چه مواقعی مورد استفاده قرار میگیرد ؟

پاسخ : از حمل لگن برای غریق های فعالی که بهیچوجه با مهارت شنا آشنا نبوده و یا در سطح بسیار ابتدایی از مهارت شناوری هستند استفاده میگردد.

پرسش مرتبط اول : چرا در این نوع از غریقها از حاملهای دیگر نظیر حمل سینه ، حمله چانه و ... استفاده نمیشود؟
پاسخ : به دو دلیل در این نوع از غریق فقط از حمل لگن استفاده میکنیم :
اول اینکه این نوع از غریق ها کاملا فعال هستند و اجازه استفاده از آن نوع دیگر از حملهای را به منجی نداده و یا براحتی نخواهد داد.
دوم اینکه الویت ابتدایی منجی در اینچنین غریقی در ابتدا حمل وی نیست ، بلکه خارج ساختن بلافاصله دهان ، بینی و صورت غریق از آب میباشد و در مرحله دوم و پس از خارج ساختن دهان ، بینی و صورت غریق از آب سپس نیازمند حمل وی به سوی منطقه ای امن میباشد. بنابراین در طی فرایند این حمل دهان و بینی غریق ابتدا از آب کاملا خارج شده و سپس غریق حمل میگردد.
پرسش مرتبط دوم : باتوجه به اینکه استفاده از این حمل برای منجی براحتی امکان پذیر نیست ، منجی چطور میتواند با استفاده از این حمل غریق را تا منطقه ای امن حمل نماید ؟
پاسخ : باید عنوان کرد که اگرچه حمل لگن یکی از سخت ترین و سنگین ترین حاملها در نجات غریق میباشد ، اما از طرفی دیگر امن ترین حمل برای یک غریق "بهوش و فعال" بوده و همچنین بدلیل اینکه منجی درهنگام استفاده از این حمل در پشت و در سطحی پایین تر از غریق قرار دارد امنیت منجی نیز کاملا تامین و تضمین می باشد.

اما در ارتباط با انتقال غریق توسط این حمل بایستی به سه مطلب توجه نمود:
اول اینکه غریق هایی که هیچگونه آشنایی با مهارت شنا ندارند اصولا در مناطقی در نزدیکی دیواره های استخر و یا نزدیک به منطقه کم عمق قرار دارند بنابراین منجی نیازمند حمل غریق در مسافت طولانی نخواهد بود.
دوم اینکه در این نوع از غریق ها و در قسمت عمیق طبق آئین نامه آموزش برای "غریق فعال بهوش" استفاده از "دو منجی همزمان" الزامی است. بعبارت بهتر "منجی اول" در ابتدا غریق را حمل لگن نموده و با رسیدن "منجی دوم" حمل لگن تبدیل به "حمل زیر بغل" توسط دو منجی گردیده و سپس غریق به منطقه امن انتقال پیدا میکند.
و سومین مطلب و شاید مهمترین نکته اینکه در آزمون نجات غریق یکی از موارد مهم و حیاتی آمادگی جسمانی و توانایی قابل قبول داوطلبان منجی گری بعنوان منجیان آینده میباشد که بایستی توسط مدرس دوره مورد ارزیابی و سنجش قرار گیرد و مسلما یک منجی باید قابلیت و توانایی استفاده از این حمل با شرایط استاندارد مربوطه را داشته باشد.


 
"قابل توجه مدرسان محترم نجات غریق"

همکاران محترم لطفا توجه داشته باشید که در امتحان (فنی و عملی) در این بخش مطالب زیر باید در عملکرد هنرآموز شما دیده شود:
١. پس از نزدیک شدن و غوص منجی (از پشت ، جلو و یا از پهلو) و بعد از در اختیار گرفتن غریق توسط منجی ، غریق بلافاصله باید بصورت عمودی بطرف بالا حرکت نماید (فرو رفتن سر غریق در آب باعث مردود شدن هنرآموز میگردد).
٢. پس از در اختیار گرفتن غریق توسط منجی ، غریق باید در وضعیتی کاملا با ثبات قرار داشته باشد. بعبارت بهتر هر گونه عدم ثبات اعم از حرکت بدن غریق به جلو ، عقب و یا طرفین و یا حرکت عمودی و افقی (به نحوی که حتی شانه های غریق به زیر آب رود) بیانگر عدم ثبات غریق در فرایند حمل لگن میباشد (عدم ثبات غریق در طول فرایند حمل ، رها شدن غریق حتی برای مدت زمان بسیار کوتاه باعث مردود شدن هنرآموز میگردد).
٣. منجی باید توانایی "حداقل" پنج متر حمل غریق را بصورت انفرادی داشته باشد(عدم توانایی منجی در حمل لگن برای مسافت حداقل پنج متر باعث مردود شدن هنر آموز میگردد).
٤. در هنگام کمک منجی دوم به منجی اول ، غریق باید همچنان در وضعیتی کاملا با ثباتی قرار داشته و منجیان باید تا طول فرایند نجات از تعامل خوب و کارایی با یکدیگر و همچنین منجی برخوردار باشند (رها شدن غریق حتی برای مدت زمان بسیار کوتاه بین دو منجی ، فرو رفتن سر غریق در آب ، و یا عدم ثبات غریق در طول فرایند "حمل زیر بغل" توسط منجیان باعث مردود شدن هنرآموزان میگردد).
٥. پس از رسیدن به منطقه امن (کناره استخر و یا منطقه کم عمق و...) منجیان باید مطمئن شوند که غریق با راحتی و بطور ایمن از آب خارج شود (سر درگمی منجیان ، عدم هماهنگی و تعامل مناسب بین منجیان و غریق و یا رها کردن غریق بعد از انتقال وی به منطقه امن توسط منجیان باعث مردود شدن هنرآموزان میگردد).

مهارتهای نجات/ کثیرمعلم/ آموزشی/ امداد در اماکن آبی